Jacek Komuda to nasz pisarz w miesiącu sierpniu. W tym wakacyjnym okresie warto sięgnąć po jego książki inspirowane czasami szlacheckiego sarmatyzmu. Autor swoimi książkami może budzić kontrowersje, chociażby zawartym w nich nadmiarem przemocy. Czy tak wyglądała XVII- wieczna rzeczywistość. Nie. Komuda wybiera z niej smaczki, które mu odpowiadają, dodaje coś od siebie, tworzy miksturę, którą następnie serwuje i podaje w każdej kolejnej książce.

Remigiusz Mróz, rocznik 1987, jest osobą młodą, a jednak udało mu się w ciągu kilku ostatnich lat osiągnąć niebywały sukces dużo pisząc i przede wszystkim dużo sprzedając. Jego książki wydawane są w wysokich nakładach i rozchodzą się momentalnie.

Talent czy moda?

Coś w tym musi być. Największą sławę przyniosły mu powieści będące połączeniem kryminału, historii, thrillera i science-fiction. Biorąc pod uwagę fakt, że Remigiusz Mróz uzyskał w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie stopień naukowy doktora nauk prawnych, wydawałoby się, iż prawniczy styl pisania powinien być jego domeną. Nic bardziej mylnego. Mróz potrafi stworzyć kryminalną opowieść, którą czyta się z pasją. Czytelnik jest zaskakiwany pomysłami, często całkowicie nieprzewidywalnymi. Wszyscy amatorzy dobrej książki, a w szczególności kryminału, nie zawiodą się sięgając po książki pisarza lipca w MGBP – Remigiusza Mroza.

magdalena samozwaniecMagdalena Samozwaniec urodziła się 120 lat temu - 26 lipca 1894 roku w Krakowie. Była córką znanego wówczas malarza – Wojciecha Kossaka oraz siostrą poetki Marii Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej.
O pisarce do dziś mówi się, że była ona jedną z najjaśniejszych gwiazd polskiej literatury. Do historii przeszła przede wszystkim jako artystka satyryczna, która z przymrużeniem oka potrafiła wnikliwie i doskonale opisywać rzeczywistość.
Jako młoda kobieta szczególnie interesowała się Śląskiem. W Bytomiu wyszła za mąż za Zygmunta Niewidowskiego. Często też odwiedzała tamte tereny, ponieważ niezwykle interesowały ją sprawy społeczne. Zdarzało jej się odwiedzać osiedla robotnicze, poznawała śląski język uczniowski i czerpała inspiracje do swoich przyszłych dzieł. Wtedy też dostała pracę w jednej ze śląskich gazet. Bywała także u Izabeli Czajki-Stachowicz, która w swoim domu prowadziła swoisty salon literacki. Dyskutowano tam o poezji i zapraszano literacką śmietankę towarzyską.

HenrykSienkiewiczHenryk Sienkiewicz - polski powieściopisarz, nowelista, laureat nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Urodził się 5 maja 1846 roku. Był synem Józefa i Stefani Sienkiewicz z domu Cieciszowska. Naukę rozpoczął w warszawskim gimnazjum. Świadectwo dojrzałości otrzymuje w 1866 i za namową rodziców zdaje na wydział lekarski Szkoły Głównej w Warszawie, który porzucił i przeniósł się na wydział Filologiczno-Historyczny. Studiów jednak nie ukończył. W latach 70 ukazuje się w prasie jego powieść "Na marne", z powodzeniem pisuje też felietony. Po ukazaniu się nowel „Hania" i „Stary sługa" Sienkiewicz udaje się w podróż po Ameryce Północnej. W 1881 powstaje nowela „Latarnik". Kolejne lata okazują się przełomowe w życiu i twórczości Sienkiewicza, ukazuje się Trylogia, czyli „Ogniem i mieczem", „Potop" i „Pan Wołodyjowski". Powieści te przyniosły Sienkiewiczowi sławę i uznanie. Pod koniec XIX wieku powstaje „Quo Vadis", a w roku 1900 „Krzyżacy". Dzieła Sienkiewicza cieszą się sporą popularnością nie tylko w Polsce ale i na świecie, tłumaczone są one na wiele języków. Jedną z przyczyn jego popularności był rozgłos jaki przyniosła Sienkiewiczowi nagroda Nobla, którą otrzymał w 1905 roku za powieść „Quo Vadis". Wybuch wojny wpłynął na decyzję o opuszczeniu Polski i wyjazdu do Szwajcarii. Zmarł w Vevey 15 listopada 1916, gdzie go pochowano.

RomanTurek    Roman Turek urodził się 7 lutego 1898 r. w Woli Dalszej w biednej rodzinie chłopskiej. Zmarł 20 lutego 1982 w Łańcucie. To polski pisarz samouk.
    Nędza panująca w jego domu rodzinnym zmusiła go do poszukiwania pracy zarobkowej. Brał udział w wyprawie „na Saksy". Pracował na hrabiowskim folwarku i u bogatych krewnych. Wszystko to sprawiło, że Turek stał się w zasadzie samoukiem, a jego „uniwersytetem" była ciężka droga przez życie.
    Po I wojnie światowej podjął Turek stałą pracę w Łańcuckiej Fabryce Likierów, jako palacz i konserwator, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w roku 1960.
    Jego książki o charakterze wspomnieniowym i autobiograficznym stawiają go w rzędzie niezwykle utalentowanych pisarzy humorystów, obdarzonych umiejętnością barwnego opowiadania i epicko-gawędziarską swobodą ujmowania tematu.