Zaczynamy nowy cykl, w którym co miesiąc prezentować będziemy sylwetki osób związanych z Głogowem Małopolskim i gminą głogowską. Przedstawione tu zostaną postacie historyczne, ale i współczesne, które zarysowały się w najnowszej historii naszej gminy.

 

    Jan Kazimierz Lubomirski urodził się w 1692 r. jako drugi syn Hieronima Augustyna. Jego młodość była niezwykle burzliwa. W 1704 r., Hieronim Augustyn przyłączył się do konfederacji warszawskiej, która ogłosiła detronizację Augusta II. Wówczas wojsko wierne królowi wzięło do niewoli dwunastoletniego syna księcia. Młody Jan Kazimierz został wywieziony do Drezna i tam zatrzymany jako zakładnik. August II chciał w ten sposób wpłynąć na Lubomirskiego, by ten powrócił do króla. Hieronim Augustyn odstąpił od konfederacji warszawskiej, ale jego syn nie wrócił do Polski. Ojciec uznał, że w kraju jest niebezpiecznie, trwała wielka wojna północna, dlatego postanowił, by młodzieniec pojechał do Pragi i tam rozpoczął naukę. Jan Kazimierz nigdy już nie zobaczył swojego ojca i matki, oboje zmarli, gdy on przebywał poza granicami Polski.

Hieronim Augustyn Lubomirski    W 1668 roku spadkobiercy Jerzego Sebastiana Lubomirskiego dokonali podziału pozostałego po nim majątku. Najmłodszemu synowi Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki, Hieronimowi Augustynowi Lubomirskiemu przypadł Rzeszów i Głogów. Z dawnego zamku Mikołaja Spytka Ligęzy w Rzeszowie uczynił on swoją siedzibę zakładając w ten sposób rzeszowską linię rodu Lubomirskich.

Ostrogski    Zgodnie z warunkami intercyzy przedmałżeńskiej spisanej jeszcze w 1631 r., po śmierci Mikołaja Spytka Ligęzy, m.in. Głogów i Rzeszów miał przypaść jego starszej córce Zofii Pudencjannie. Od 1633 r. była ona żoną Władysława Dominika księcia na Ostrogu i Zasławiu, pana niezwykle bogatego, III ordynata ostrogskiego.

Lubomirski    W 1653 r. zakończył się spór związany z ustaleniem praw do spadku po Mikołaju Spytku Ligęzie. Mieszczanie głowowscy dowiedzieli się, że ich nowym panem będzie Jerzy Sebastian Lubomirski. W związku z tym w sierpniu 1653 r. delegacja rajców miejskich udała się do Łańcuta, gdzie w tamtejszym zamku akurat magnat przebywał i przedstawiła mu wszystkie posiadane przywileje.

    Po śmierci Krzysztofa Głowy w 1582 r. prawa do własności nad majątkiem ziemskim uzyskała wdowa Krystyna z Paniowskich. Mikołaj Spytek (Zbyszko) Ligęza wkrótce został jej sąsiadem, gdyż w 1583 r. pojął on za żonę Zofię Rzeszowską, stając się w ten sposób właścicielem Rzeszowa. Rozwój Głogowa wstrzymywał tempo rozwijania się Rzeszowa, szczególnie po 1598 r., gdy miasto strawił pożar.